يا اميرالمومنيــــــــن روحي فداک آسمـــان را دفنکردي زير خاک
آه را در دل نـهــــــــان کردي چـرا مــاه را در گل نهان کردي چـرا
يا علي جان تربت زهرا کجاست؟ يـــادگار غربت زهرا کجـاست؟
تا ز نـورش ديده را روشـــــن کنم بـر مـزارش شعلهها بر تن کنم
آه ازآن ســــاعت کهآتش درگرفت جـــام را از ساقي کوثـر گرفت
ياد پهلـــــــويش نمازم را شکست فرصــت راز و نيازم را شکست
آه زهـرا تا ابـــــد جـــــــــاري بود دست مـولا تشـــنه يـاري بـود
چون علي شد بيکس و بيهمنفس گفت يا زينب به فريـــادم برس
ای فاطمه! عشق را هم ز تو باید آموخت و مناجات را و صمیمیت را و حتی خدا را.
ای فاطمه! همتای بی همتای علی بودی و روح بزرگت شریک دردها و رنجهای آن امام پس از رحلت رسول خدا(ص) بود.
اینک آیا نامعلومی قبرت خیلی از رازها را معلوم نمی کند؟
تو در کجای مدینه آرمیده ای، ای آرامش مدینه؟
در سوگ وفاتت ای فاطمه! در کجا باید گریست؟ و شبنم اشک را پای کدام نهال باید ریخت؟
ای دارالشفای دردمندان وای احیاگر شخصیت زن و روشنی بخش دل حیدر که دشمنی با تو نشانه کفر است و دوستی با تو دوستی با پیامبر(ص).
السلام علیک یا صدیقة الشهیده(س)
+ نويسنده : تاريخ : دوشنبه 1387/02/30
|
|
